Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Η αλεπού και το λιοντάρι













 Ἀλώπηξ μηδέποτε θεασαμένη λέοντα
 
Ἀλώπηξ μηδέποτε θεασαμένη λέοντα, ἐπειδὴ κατά τινα συντυχίαν ὑπήντησε, τὸ μὲν πρῶτον ἰδοῦσα οὕτως διεταράχθη ὡς μικροῦ καὶ ἀποθανεῖν. Ἐκ δευτέρου δὲ αὐτῷ περιτυχοῦσα ἐφοβήθη μέν, ἀλλ' οὐχ οὕτως ὡς τὸ πρότερον. Ἐκ τρίτου δὲ θεασαμένη οὕτω κατεθάῤῥησεν ὡς καὶ προσελθοῦσα αὐτῷ διελέχθη.
Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἡ συνήθεια καὶ τὰ φοβερὰ τῶν πραγμάτων καταπραΰνει.

Ποτέ λιοντάρι μια αλεπού δεν είχε δει μπροστά της.
Πρώτη φορά σαν το ’δε αυτή, έχασε τη μιλιά της.
Τρόμαξε και τη δεύτερη, όμως πολύ πιο λίγο.
Την τρίτη το συνήθισε και το ’κανε και φίλο.

Γιατί συχνά το βλέπουμε πως γίνεται στ’ αλήθεια
να μαλακώνει αργά-αργά το φόβο η συνήθεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου